Άσυλο

Το Πανεπιστημιακό Άσυλο αποτελούσε για χρόνια το θεσμό που συμβόλιζε την προσπάθεια για αποκατάσταση της πολυφωνίας και της ελεύθερης έκφρασης στη χώρα, που έγινε τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Σήμερα η Ελλάδα έχει καταφέρει να αφήσει πίσω της τη σκοτεινή εκείνη περίοδο και το πολίτευμα μας είναι πιο ισχυρό από ποτέ.
Το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση και ο σεβασμός στη διαφορετική άποψη αποτελούν πυλώνες της ελληνικής κοινωνίας και αδιαπραγμάτευτα κεκτημένα. Ο θεσμός του ακαδημαϊκού ασύλου που θεσπίστηκε για να προστατέψει μεταπολιτευτικά τις δύο αυτές έννοιες έχει μετατραπεί ουσιαστικά σε μια αυτονόητη πραγματικότητα που ωστόσο χρησιμοποιείται σήμερα με αντίθετη ακριβώς λογική.
Είναι ευρέως γνωστό πως με το πρόσχημα του ασύλου βρίσκουν χώρο διάφορες εγκληματικές ομάδες προκειμένου να καλύψουν τη δράση τους. Είναι εκατοντάδες τα περιστατικά την τελευταία 25ετία όπου στο όνομα του ασύλου έχουν διαπραχθεί εγκλήματα, διακεκριμένες φθορές ενώ έχουν χαθεί δεκάδες ώρες μαθημάτων αλλά και εξεταστικές. Πως φτάσαμε ως εδώ…
Όλα αυτά τα χρόνια παρά τα όσα εγκληματικά έχουμε δει να συμβαίνουν, το άσυλο έχει ουσιαστικά αρθεί τέσσερις φορές: το 1985 μετά την κατάληψη του Χημείου (πρυτανεία Μ. Σταθόπουλου), οπότε και εκλάπησαν αντικείμενα ανεκτίμητης αξίας (όπως ένα χρυσοποίκιλτο Ευαγγέλιο του 1700), το 1991 στο Πολυτεχνείο, το 1995 πάλι στο Πολυτεχνείο, αφού πρώτα χρειάστηκε να καεί το κτήριο της πρυτανείας και το 2007 στο Πανεπιστήμιο Κρήτης όπου εντοπίστηκαν ναρκωτικά.
Το τελευταίο περιστατικό το οποίο ανέδειξε για ακόμη μια φορά τον ευτελισμό του θεσμού ήταν τα γεγονότα της Νομικής Αθηνών τον Ιανουάριο του 2011. Εκατοντάδες παράνομοι μετανάστες με τη βοήθεια ομάδων συγκεκριμένου πολιτικού χώρου και την ανοχή της Κυβέρνησης εισέβαλαν στο ιστορικό κτίριο της Νομικής και προχώρησαν σε κατάληψη, γεγονός που έλαβε τεράστιες διαστάσεις διακόπτοντας τη λειτουργία της Σχολής Νομικών Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών.
Τελικά το άσυλο το οποίο θεσπίστηκε για να προστατεύσει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και τον πλουραλισμό των απόψεων μέσα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, αποτέλεσε το όχημα για να πραγματοποιούνται παράνομες δραστηριότητες που στην πράξη καταργούσαν
Τι προβλέπει ο νόμος που ισχύει για το Άσυλο
Σύμφωνα με τον τελευταίο νόμο 3549/2007 σχετικά με τη λειτουργία των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και στο σχετικό άρθρο 3 «κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και διδασκαλία, καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών. Δεν επιτρέπεται η επιβολή ορισμένων μόνον επιστημονικών απόψεων και ιδεών και η διεξαγωγή απόρρητης έρευνας. Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας των Α.Ε.Ι., και των εργαζομένων σε αυτά, έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει.» Ενώ παράλληλα στις παραγράφους 4,5,6 του ιδίου άρθρου αναφέρεται χαρακτηριστικά: «ευθύνη της Συγκλήτου για τα Πανεπιστήμια και της Συνέλευσης για τα Τ.Ε.Ι.
Δεν επιτρέπεται η επέμβαση δημόσιας δύναμης στους παραπάνω χώρους, παρά μόνο κατόπιν πρόσκλησης ή άδειας του αρμόδιου οργάνου του Ιδρύματος και με την παρουσία εκπροσώπου της δικαστικής αρχής. 5. Αρμόδιο όργανο για την πρόσκληση ή άδεια της προηγούμενης παραγράφου είναι το Πρυτανικό Συμβούλιο για τα Πανεπιστήμια και το Συμβούλιο για τα Τ.Ε.Ι., με δικαίωμα ψήφου όλων των μελών τους. Τα όργανα αυτά συνέρχονται αμέσως, αυτεπαγγέλτως ή μετά από καταγγελία. Το αρμόδιο όργανο αποφασίζει κατά πλειοψηφία, τηρουμένων των διατάξεων του Εσωτερικού Κανονισμού του οικείου ιδρύματος και του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας.
Επέμβαση δημόσιας δύναμης χωρίς την άδεια του αρμόδιου οργάνου του Α.Ε.Ι. επιτρέπεται μόνον εφόσον διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής.
Συμπεραίνουμε λοιπόν πως το βάρος για την κατάλυση του ασύλου και η δυνατότητα επέμβασης δημόσιας δύναμης είναι στη διακριτική ευχέρεια των Πρυτανικών Αρχών. Όμως υπό το φόβο αντιδράσεων μειοψηφιών που δρουν στους ακαδημαϊκούς χώρους ο νόμος καταργείται στην πράξη με αποτέλεσμα τη διατήρηση του καθεστώτος ανομίας και παρακώλυσης τηςλειτουργίαςτων Ιδρυμάτων.
Τι συμβαίνει στο εξωτερικό
Αν θελήσει κανείς να κάνει μια μικρή έρευνα στο ακαδημαϊκό καθεστώς για το ζήτημα του ασύλου, δεν θα βρει κανένα νόμο ή διάταξη που να έχει έστω λίγες ομοιότητες. Οι αρμόδιες αρχές επεμβαίνουν κάθε φορά που η προστασία του ιδρύματος, των ανθρώπων και της υλικοτεχνικής υποδομής, τίθεται σε κίνδυνο χωρίς καμία ιδιαίτερη διαδικασία.
Ωστόσο η προστασία της ελεύθερης διακίνησης ιδεών θεωρείται ύψιστο αγαθό και η ύπαρξή της αδιαπραγμάτευτη. Έτσι, δεν υπάρχει περίπτωση να δημιουργηθούν έκτροπα εντός των ακαδημαϊκών χώρων και να μην παρέμβει η αστυνομική δύναμη. Και αυτό διότι δεν συνδέεται η ελεύθερη διακίνηση ιδεών με την ανεξέλεγκτη και καταχρηστική χρήση των χώρων του κάθε ιδρύματος.
Στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες ο πανεπιστημιακός χώρος δεν είναι άβατο για τα όργανα της τάξεως, αλλά είναι αυτονόητη η διασφάλιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Στις ΗΠΑ και σε αρκετά βρετανικά Πανεπιστήμια υπάρχουν επιπλέον θεσμοθετημένες ομάδες φύλαξης οι οποίες εποπτεύουν την ομαλή λειτουργία και αν διαπιστώσουν κάτι, καλούν τις αρμόδιες αρχές. Στη Γαλλία αρκεί μια απλή έκκληση της πρυτανείας για να επέμβει η αστυνομία. Παρόμοια είναι η κατάσταση στη Γερμανία.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ…
© Αλλαγή του Άρθρου 3 του νόμου 3549/2007 και την επαναδιατύπωση του ως εξής:
«Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, η ακαδημαϊκή διδασκαλία, η έρευνα και η συνδικαλιστική δράση είναι έννοιες σεβαστές από όλους και προστατεύονται. Καμία δημόσια Αρχή δεν θα μπορεί να επέμβει ή να ασκήσει οποιασδήποτε μορφής δίωξη στους φοιτητές και το ακαδημαϊκό προσωπικό οποιουδήποτε ανώτατου Ιδρύματος που ασκεί τις ανωτέρω δραστηριότητες.
© Σε κάθε περίπτωση διάπραξης αδικήματος οποιουδήποτε βαθμού οι δημόσιες Αρχές έχουν τη δυνατότητα να επέμβουν ύστερα από απλή καταγγελία για το περιστατικό»
Εκτός από την τροποποίηση του Νόμου που καθορίζει το καθεστώς του Ασύλου πρέπει να ληφθούν τα ακόλουθα μέτρα:
© Άμεση επιστροφή και χρήση από τα Ιδρύματα όλων εκείνων των παρανόμως κατειλημμένων χώρων που ανήκουν στην ιδιοκτησία τους και για τους οποίους σήμερα ο Έλληνας πολίτης επιβαρύνεται το κόστος λειτουργίας τους (φοιτητικές εστίες, οικήματα, γραφεία κλπ).
Τα ελληνικά Ιδρύματα αντιμετωπίζουν κτιριακά προβλήματα και στερούνται αυτή τη στιγμή έσοδα από παράνομες καταλήψεις κτιρίων που τους ανήκουν την ίδια ώρα που οι φοιτητές στριμώχνονται σε απαρχαιωμένες αίθουσες και σε νοικιασμένους χώρους ακατάλληλους για εκπαίδευση.
© Ενίσχυση της φύλαξης των χώρων του Πανεπιστημίου με δημιουργία ειδικά εκπαιδευμένης υπηρεσίας Πανεπιστημιακής φύλαξης με όμοια λειτουργία όπως σε αντίστοιχα Ιδρύματα του εξωτερικού. Βασικό της καθήκον θα είναι η επίβλεψη και περιφρούρηση της ομαλής λειτουργίας και των χώρων του εκάστοτε Ιδρύματος. Σε περίπτωση βεβαίωσης τέλεσης αδικημάτων θα φέρει ακέραιη την ευθύνη ενημέρωσης της Δημόσιας Αρχής, λειτουργώντας ως σύνδεσμος εντός του Πανεπιστημίου».
«λέμε όχι στο άσυλο ανομίας. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να καταστρέφει»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: