SOS-Σημειώσεις για το μάθημα «Ομάδες συμφερόντων»!!!!

Όταν π.χ οι ομάδες πίεσης εξαρτώνται απ’τα κόμματα που υπαγορεύουν σε αυτές την πολιτική τους, δημιουργείται ένα θεωρητικό πρωθύστερο. Ανατρέπεται η λογική και η χρονική σειρά που συνεπάγεται η άρθρωση συμφερόντων πρώτα απ’τις ομάδες πίεσης και η εναρμόνισή τους στη συνέχεια απ’τα κόμματα. Δημιουργείται επίσης ένα δημοκρατικό έλλειμμα, ένα κενό εκπροσώπησης.
Η θεωρία των ομάδων πίεσης τις προσεγγίζει καταρχάς και κατά κανόνα ως άσχετες και ανεξάρτητες από τα πολιτικά κόμματα.
Οι επίσημες και ανεπίσημες διασυνδέσεις των ομάδων πίεσης και κομμάτων είναι γενικά γνωστές. Παραμένει ωστόσο εκπληκτικό πόσο συχνά αγνοούνται ή αποσιωπούνται τόσο στις δημοσιογραφικές αναφορές, όσο και στις επιστημονικές αναλύσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα προσφέρουν οι αναλύσεις τόσο του πλουραλισμού όσο και του κορπορατισμού. Κατά κανόνα στηρίζονται στη σιωπηρή παραδοχή ότι οι εμπλεκόμενες επαγγελματικές ή άλλες οργανώσεις αποτελούν αυτόνομους παίκτες, με δική τους στρατηγική.
Ο Meynaud διακρίνει 5 περιπτώσεις στις σχέσεις των ομάδων πίεσης με τα πολιτικά κόμματα:

1.Ουδετερότητα της ομάδας απέναντι στα κόμματα
2.Υποστήριξη της ομάδας πίεσης σε πολιτικά πρόσωπα άσχετα από κόμματα
3.Προνομιακοί δεσμοί μεταξύ μιας ομάδας και ενός κόμματος
4.Δημιουργία κομμάτων από τις ομάδες πίεσης
5.Υποταγή των ομάδων πίεσης στα κόμματα

Ο Durerger ξεχωρίζει 4 κατηγορίες τονίζοντας περισσότερο το στοιχείο του ελέγχου:

1.Καμία σχέση ή μόνο περιπτωσιακή επαφή μεταξύ ομάδας πίεσης και κόμματος.
2.Υποταγή της ομάδας στο κόμμα είτε επίσημα είτε στην πράξη.
3.Υποταγή του κόμματος στην ομάδα, είτε επίσημα είτε στην πράξη.
4.Ισότιμη συνεργασία μεταξύ ομάδας και κόμματος, είτε περιπτωσιακά είτε μόνιμα.

Για να κατανοούμε τι είναι ομάδες συμφερόντων πρέπει να τις διαχωρίσουμε από τα πολιτικά κόμματα. Με βάση την ιστορική εξέλιξη των κομμάτων μπορούμε να τα διακρίνουμε σε 4 κατηγορίες:

1.Κόμματα στελεχών (κόμματα των προκρίτων)
2.Κόμματα μελών ( μαζικά κόμματα)
3.Πολυσυλλεκτικό κόμμα
4.Κόμμα καρτέλ

1.Δεν έχουν μαζική συμμετοχή, στην εξέλιξή τους είτε εξαφανίζονται είτε εξελίσσονται σε κόμματα μελών.
Προκύπτουν είτε από την μετεξέλιξη κομμάτων στελεχών είτε δημιουργούνται κόμματα από κάποιες ενώσεις που πρωτοπαρουσιάστικαν σαν κόμματα μελών .
2.Ορισμένες ομάδες και ενώσεις συμφερόντων ιδρύουν μαζικά κόμματα τα οποία θα τους εκπροσωπήσουν στα νέα κοινοβούλια που είναι διευρυμένα.
Η βιομηχανική επανάσταση στην Αγγλία έκανε τους ανθρώπους να αστικοποιηθούν. (Εκβιομηχάνιση- Δημιουργία συνδικάτων)
Εκβιομηχάνιση: Ήταν ο παράγοντας που ανάγκασε τους κολίγους να αποχωρίσουν απ’την επαρχία και να πάνε στα αστικά κέντρα όπου ήταν ανεπτυγμένα.
Δημιουργία συνδικάτων: Τα συνδικάτα δημιουργήθηκαν για να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των ανθρώπων (όπως και για να διεκδικήσουν την παραχώρηση εκλογικού δικαιώματος.)

3. Θεωρία του πολυσυλλεκτικού κόμματος :
* Είναι ένα κόμμα που η επιλογή των ψηφοφόρων αρχίζει και ταυτίζεται με τη δομή του κόμματος.
*Εξέλιξη στον προγραμματικό λόγο που αφορούν όσο το δυνατόν ευρύτερα κομμάτια του πληθυσμού.
*Ανάπτυξη μιας οργανωτικής δομής και μιας γραφειοκρατίας που έχει ως κύριο στόχο την εκλογική επιτυχία και όχι απαραίτητα τη συμμετοχή.

4. Συγκέντρωση οικονομικών δραστηριοτήτων με τρόπο που: α) φιξάρονται οι τιμές, β) υπάρχει έλεγχος άλλων εταιριών στην αγορά.
Χαρακτηριστικά:
Πρόκειται για ένα πόλο πολλών κομμάτων τα οποία συντονίζονται μεταξύ τους και προτείνουν ένα ενιαίο κυβερνητικό κόμμα. (Ιταλία)
Μοιράζονται με τα πολυσυλλεκτικά κόμματα, μεγάλη ασάφεια στον προγραμματικό λόγο.
Έχουν ως βασικό στοιχείο την προσπάθεια προσέλκυσης ή αποτροπής των κομμάτων.
Στις περισσότερες περιπτώσεις έχει χαλαρές σχέσεις με τις ομάδες συμφερόντων.

ΟΜΑΔΕΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ: (Ορισμός)
Είναι μια συλλογικότητα η οποία επιχειρεί να επιτύχει διάφορες μορφές οργανωτικής επάρκειας με σκοπό την προώθηση των συμφερόντων των μελών τους.

*Τα κόμματα και τα συμφέροντα από κάπου προκύπτουν και για κάποιο λόγο – Κοινωνικές διαιρετικές τομές ή διαιρετικά σχήματα.
πηγές διαιρετικών πολιτικών συγκρούσεων:
1.Εθνοτικές και γλωσσικές πηγές συγκρούσεων

Έθνος:
μια κοινότητα η οποία κάποτε ταυτίστηκε με ένα εθνικό κράτος, ένα κρατικά συγκρουόμενο εθνικό σύνολο.
Εννοεί μια κατασκευή η οποία κοιτάζει προς τα πίσω και προσπαθεί να κατασκευάσει μια ιστορία του ελληνικού έθνους κάτι ως προς το οποίο προϋπάρχει του κράτους.

Εθνοτικό: είναι αυτό που αφορά τις διαφορετικές εθνότητες που προϋπήρχαν στο εσωτερικό ενός εθνικού κράτους.
Συναινετική συνύπαρξη: (κουλτούρα συνδιαλλαγής) Μοίρασμα των θέσεων της δημόσιας διοίκησης, αντιπλειοψηφική προσέγγιση στον εκλογικό νόμο, ομοσπονδιακού τύπου προϋπολογισμοί.
Μόνιμη σύγκρουση: Το πολιτικό σύστημα αναπαράγεται χωρίς να έχουμε καταλήξει σε οριστική συμφωνία. Οι διαφωνίες στο εσωτερικό των κοινοτήτων που συναπαρτίζουν το πολιτικό σύστημα είναι τόσο σημαντικές ώστε να αποτρέπουν την απόσχιση.
Απόσχιση: Πλήρης ρήξη στην προσπάθεια εφαρμογής κοινών κανόνων παιχνιδιού. Οι διαφορές στο εσωτερικό των κοινοτήτων δεν είναι τόσο σοβαρές ώστε να αποτρέψουν την απόσχιση.
Διαχείρηση μέσω του διεθνούς παράγοντα: Σύνηθες μοντέλο του 20ου αιώνα. Η έκβαση της σύγκρουσης έχει να κάνει με το ποιος κινεί τα νήματα.

2) Θρησκευτικές πηγές δυνητικών πολιτικών συγκρούσεων.
Συγκρούσεις που προκύπτουν λόγω της ταύτισης των θρησκευτικών με άλλων πηγών σύγκρουσης. (Κύπρος, Λίβανο)
Συγκρούσεις που προκύπτουν ως συγκρούσεις οργανώσεων που ονομάζονται Εκκλησίες. (κόντρα Εκκλησιών)
Συγκρούσεις που προκύπτουν στο εσωτερικό των Εκκλησιών. (εικονομαχία, Βατικανό)

ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ: Οργάνωση η οποία χαρακτηρίζεται α) από μια συνεκτική κοσμοθεωρία β) από μια σαφή διάκριση μεταξύ λειτουργών και μελών.

Κρατικές- μη κρατικές Εκκλησίες: Η ελληνική είναι κρατική, έχει διαμορφωθεί γύρω από το κράτος.
Κατηγορία των πλουραλιστικών- προτεσταντικών Εκκλησιών: Καλύπτει μεγάλο ποσοστό πιστών, χαλαρή σχέση με το κράτος και καμία σχέση με υπερεθνικούς, θρησκευτικούς θεσμούς.
Καθολικές Εκκλησίες: Ανήκουν σε ένα υπερεθνικό εξελισσόμενο δόγμα και σε μια υπερεθνικά εξελισσόμενη οργάνωση. Ποτέ δεν ταυτίστηκε με επιμέρους κρατική οντότητα. Αποτελεί το κέντρο μιας δικτύωσης με έδρα το Βατικανό. Τρομερή σχέση και δομή μεταξύ κράτους και Βατικανού.
3) Χωρικές και περιφερειακές συγκρούσεις:
Ο γεωγραφικός προσδιορισμός συσχετίζεται θετικά με την παραγωγή συγκρούσεων. Η γεωγραφική διάσταση παράγει πολιτικά υποκείμενα.
Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για χρονικά παγιωμένες συγκρούσεις ( έχει να κάνει με την πολιτική κουλτούρα).

4) Οικονομικές και ταξικές διαιρετικές τομές:
Είναι δυνητική πηγή σύγκρουσης. Εφόσον συντρέξουν κάποιοι παράγοντες. Με την βιομηχανική επανάσταση έχουμε εξαιρετικά πολλές ταξικές συγκρούσεις.

5 βασικές κατηγορίες ομάδων συμφερόντων:
Άτυπες ομάδες πίεσης: Είναι συγκυριακές, εξαρτώνται από συγκυρίες και έχουν ελάχιστη οργάνωση (π.χ διαμαρτυρία για το περιβάλλον) και η δομή των μελών τους είναι ασταθής (π.χ οι κάτοικοι συμφωνούν ή διαφωνούν να υπάρχει μακροχρόνιος παράγοντας δράσης).
Επαγγελματικές ενώσεις: Φορμαλιστικές (π.χ Δικηγορικός σύλλογος) Δεν είναι συγκυριακές, έχουν οργάνωση και ο αριθμός των μελών τους δεν είναι ασταθής.
Εργοδοτικές και Επιχειρηματικές Ενώσεις: (π.χ ΑΣΕΠ)
Εργατικά Συνδικάτα: Συνήθως έχουν οργανωτική δομή, συνέχεια στο χρόνο και σταθερά μέλη.
Ομάδες Δημόσιων- Θεσμικών συμφερόντων: (Εκκλησία, Στρατός, Δικαστές) Ανήκουν στο εσωτερικό της κρατικής εξουσίας και σπανίως αυτοχαρακτιρίζονται ως “συμφέρον”.

Σημεία ανισυγκυρίας: είναι τα σημεία βέτο του πολιτικού συστήματος τα οποία οι δρώντες μπορούν να χρησιμοποιήσουν ώστε να μπλοκάρουν πολιτικές.

Ποια σημεία προκαλούν βέτο;
*Κοινοβούλιο: απ’το οποίο προκύπτουν οι πολιτικές.
2 είδη: -Ολομέλεια (π.χ Γερμανικό κοινοβούλιο)
-Επιτροπές (π.χ Η.Π.Α με το Κογκρέσο και Άνω-Κάτω Βουλή)
Οι ομάδες συμφερόντων ασχολούνται κυρίως με τις Επιτροπές. Οι Επιτροπές επηρεάζουν α) τις ηγεσίες των κομμάτων: Επιτροπές και β) τη δημοσιότητα: οι ολομέλειες επηρεάζονται από τη δημοσιότητα λόγου πολιτικών συζητήσεων όλων των μελών.
*Δικαστήρια: διότι η δικαιοσύνη χρησιμοποιείται ώστε να ακυρωθεί μια απόφαση που έχει ληφθεί. Εξαρτάται από το αν υπάρχει ή όχι συγκεντρωτικός έλεγχος ή μη της συνταγματικότητας των νόμων. α) Συνταγματικό δικαστήριο: συγκεντρωτικό, τελεσίδικος θεσμός ο οποίος ελέγχει και τη νομοθετική εξουσία. β) δεν υπάρχει συνταγματικός τελεσίδικος θεσμός.
Διάχυτος και παρεμπίπτων έλεγχος: Δηλαδή έχουν τη δυνατότητα ελέγχου του νόμου και είναι διάχυτος γιατί όλα τα δικαστήρια έχουν την δυνατότητα του ελέγχου και αν επιθυμεί ο δικαστής τον εξετάζει. (παρεμπίπτων)
*Η προεδρία της Δημοκρατίας: Έχει την δικαιοδοσία να στείλει σε προπαρασκευαστική διαδικασία ένα νόμο ο οποίος είναι ελλιπής. (λιγότερο ισχυρό όργανο βέτο)
*ΜΜΕ: Μεταίχμιο μεταξύ τοπικών και άτυπων σημείων “?????”. Είναι τυπικό και άτυπο διότι υπάρχει η άποψη ότι τα ΜΜΕ έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν τη νομιμότητα.
Πηγή πληροφόρησης: α)Πώς, από ποιον, γιατί διαμορφώθηκε αυτή η άποψη;
β)Ποιον συμφέρει η είδηση;
γ)Τι γίνεται μετά; (ανατροφοδότηση)
*Δυνατότητες για συλλογική δράση: Άτυπη μορφή.
Η συλλογική δράση συλλέγει πόρους και κινητοποιεί για να ασκήσει βέτο.
(Δημόσια) Διοίκηση: σε όλο το πολιτικό πλαίσιο υπάρχει ο παράγοντας αυτός. Διαμορφώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα νομοθετήματα. Τα νομοθετήματα προέρχονται κυρίως από τη γραφειοκρατία και τα υπουργεία. Η γραφειοκρατία είναι μονίμως υπόβαθρο για να επηρεάσει.
ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΜΟΣ
Σύστημα συμφερόντων που συγκροτείται από απροσδιόριστο αριθμό πολλαπλών, εθελοντικών, ανταγωνιστικών, αυτοπροσδιοριζόμενων, μη ιεραρχημένων οργανώσεων οι οποίες δεν έχουν ειδική κρατική άδεια, αναγνώριση και οικονομική ενίσχυση. Ελέγχονται με οποιοδήποτε τρόπο από το κράτος στην επιλογή ηγεσίας ή στην άρθρωση αιτημάτων. Τέλος, δεν έχουν μονοπώλιο εκπροσώπησης των αντίστοιχων κατηγοριών.
Το κράτος στον πλουραλισμό: 1) διακρίνεται σαφώς από τις ομάδες
2) παραμένει ουδέτερο απέναντι στον ανταγωνισμό
3) εξασφαλίζει την τήρηση του πλαισίου των κανόνων που διέπουν τον πολιτικό ανταγωνισμό.
ΚΟΡΠΟΡΑΤΙΣΜΟΣ
Σύστημα συμφερόντων που συγκροτείται από περιορισμένο αριθμό μοναδικών υποχρεωτικών, μη ανταγωνιστικών, λειτουργικά οριοθετημένων και ιεραρχημένων οργανώσεων οι οποίες έχουν κρατική αναγνώριση ή άδεια (εκτός αν είναι δημιούργημα του κράτους) με αντάλλαγμα κάποιους περιορισμούς στην επιλογή ηγεσίας κα στην άρθρωση αιτημάτων απονέμεται το μονοπώλιο εκπροσώπησης των αντίστοιχων κατηγοριών.
Κρατικός ή Αυταρχικός Κορπορατισμός: (Schimitter) Συνδυάζεται με κυρίαρχο ρόλο του κράτους στη διαμόρφωση των οργανώσεων συμφερόντων και στην όλη πολιτική διαδικασία και απαντάται σε αυταρχικά καθεστώτα.
Κοινωνικός ή Φιλελεύθερος Κορπορατισμός: (Schimitter) Συναντάται σε φιλελεύθερα καθεστώτα και συνδυάζεται με την σχετικά περισσότερο αυτόνομη διαμόρφωση και παρουσία των οργανώσεων συμφερόντων στα πλαίσια των τριμερών σχημάτων διαμόρφωσης και εφαρμογής κρατικών πολιτικών.
Εξαναγκασμός και πρωτοβουλία στις δημόσιες πολιτικές:
                                                              Κρατικός εξαναγκασμός                          Πρωτοβουλίες οργανώσεων

                                                                            Ισχυρές                                                                   Ασθενείς
Ισχυρός                                              Κοινωνικός Κορπορατισμός               Αυταρχικός κορπορατισμός
Ασθενής                                               Μορφές Πλουραλισμού                              Μορφές Πλουραλισμού

Advertisements

Εξαίρεση των φοιτητών από τις αυξήσεις στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Δελτίο Τύπου

Εξαίρεση των φοιτητών από τις αυξήσεις στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 2010

Με αφορμή τις πρόσφατες αποφάσεις του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων για αύξηση του κόστους μετακινήσεων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς σας κάνουμε γνωστή τη δυσαρέσκεια και αγανάκτηση της φοιτητικής κοινότητας, που πλέον θα αδυνατεί να ανταπεξέλθει στο κόστος μετακίνησης της.

Σε καιρούς που η οικονομική κρίση έχει γονατίσει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και οι γονείς μας παρακολουθούν καθημερινά τους μισθούς τους να μειώνονται, θεωρούμε πως είναι αδιανόητο να αυξάνονται οι τιμές των βασικών μέσων μετακίνησης. Αντιλαμβανόμαστε πλήρως την ανάγκη για άμεση επιστροφή στην κερδοφόρα λειτουργία των Μέσων Μεταφοράς ωστόσο οι Έλληνες φοιτητές δεν μπορούν πλέον να ανταπεξέλθουν σε περαιτέρω έξοδα και αναπόφευκτα θα οδηγηθούν στην παρανομία, μη μπορώντας να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές απαιτήσεις.

Προτείνουμε λοιπόν την άμεση εξαίρεση των φοιτητών από τα νέα μέτρα και συνέχιση παροχής εισιτηρίων και καρτών μηνιαίας ισχύος στις τιμές πριν τις νέες  αυξήσεις.

Πρέπει η Κυβέρνηση να αντιληφθεί πως η οικονομική εξόντωση των φοιτητών θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις μετατρέποντας τη δημοσιονομική κρίση που πλήττει τη χώρα μας, σε κρίση Παιδείας. Οι οικογένειες μας δεν αντέχουν άλλο.

 

ΔΑΠ – ΝΔΦΚ

Δύναμη ευθύνης – Προοπτική ελπίδας

[Η παρούσα επιστολή κοινοποιήθηκε από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων με αρ. πρωτ: 466, 26/1/2011 και στο Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων με αρ. πρωτ: 9824/133, 26/1/2011]

ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΔΟΜΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ Κ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

1. Σύνοψη-περιγραφή της σύγχρονης (θεωρητικής) συζήτησης σχετικά με
το υπό εξέταση αντικείμενο.

2. Περιγραφή του προτεινόμενου αντικειμένου έρευνας.

3. Διατύπωση του συστήματος υποθέσεων της έρευνας.

4. Περιγραφή της μεθοδολογίας τής έρευνας.

5. Τεκμηρίωση της πρωτοτυπίας της έρευνας ή της προτεινόμενης μεθόδου.

6. Αναμενόμενα γνωστικά οφέλη από τη διεξαγωγή της έρευνας και
τεκμηρίωση της σημασίας της στα σύγχρονα συμφραζόμενα.

7. Παράθεση σχετικής βιβλιογραφίας

ΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ «ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ» (ΜΑΥΡΟΜΟΥΣΤΑΚΟΥ)

1) α) Αντ. Ματιτάκης : Τί είναι σύνταγμα, Εισαγωγή
Κεφάλαια 1 , 2
β) Θ. Γ. ΞΗΡΟΣ μέρος 1ο κεφάλαιο 2ο

2) α) αλυβιλάτος : οι πολιτικοί θεσμοί σε κρίση 1922 – 1974
βιβλίο 2ο μέρος 2ο κεφάλαιο 2ο
β) ελευθέριος βενιζέλος – μάθημα ->συνταγματικού δικαίου, αναθεωρημένη έκδοση σελ.35-76

3) α)εγχειρίδιο συνταγματικού δικαίου 2η έκδοση μέρος 1ο κεφάλαιο 6ο
β)Γ.Βούλγαρη : Η Ελλάδα από την μεταπολίτευση στην Παγκοσμιοποιήση, Η μετεμφυλιακή Ελλάδα 1949-1974

Υλικό-Σημειώσεις για όλα τα μαθήματα!!!

H ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολιτικής Επιστήμης θα είναι για ακόμα μία εξεταστική δίπλα σας!!!!!

Απευθυνθείτε στους εκπροσώπους μας για οποιαδήποτε απορία, βοήθεια και υλικό- σημειώσεις για όλα τα μαθήματα σχετικά με την εξεταστική  του χειμερινού εξαμήνου.

Επίσης μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας μέσω e-mail : dapndfk.polep.reth@gmail.com καθώς και να μας βρείτε καθημερινά στο τραπεζάκι της ΔΑΠ ΝΔΦΚ στο κεντρικό κυλικείο του Πανεπιστημίου.

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολιτικής Επιστήμης

Πάντα δίπλα  στον φοιτητή!!!!

Παραδόσεις από το μάθημα «Παγκόσμια πολιτική και Ηθική»της κ. Σιδέρη

Παραδόσεις 1-3 :  http://www.soc.uoc.gr/political/announcements/doc_pdf_files/sideri-ithiki1.pdf

Παραδόσεις 4-5 : http://www.soc.uoc.gr/political/announcements/doc_pdf_files/ithiki4-5.pdf

Παραδόση 6 : http://www.soc.uoc.gr/political/announcements/doc_pdf_files/ithiki6.pdf

Παράδοση 7-8-9 : οι συγκεκριμένες παραδόσεις πρέπει να τις κατεβάσετε σε αρχείο
PowerPoint στο παρακάτω link : http://www.soc.uoc.gr/political/announcements/classes.htm

Παράδοση 10 : http://www.soc.uoc.gr/political/announcements/doc_pdf_files/ithiki10.pdf

Ύλη για το μάθημα Πολιτική και Στρατός του κ.Τζούκα

Ύλη μαθήματος:
1)Ολόκληρο το βιβλίο: Δ. Χαραλάμπης-Στρατός και πολιτική εξουσία: η
δομή της εξουσίας στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, Αθήνα, Εξάντας, 1985.
2)Ολόκληρο το βιβλίο: Σ. Μακρής-Στρατός και πολιτική στη Νότια Ευρώπη:
η πολιτική στρατηγική της ελληνικής δημοκρατικής μετάβασης και το
δόγμα της ισχυράς εκτελεστικής εξουσίας, Αθήνα, Τυπωθήτω, 2002.

Ύλη εξετάσεων:Πολιτική Θεωρία ΙΙΙ του κ. Νουτσόπουλου

Ύλη:
(1) Από το εγχειρίδιο Μ.Αγγελίδης – Θ.Γκιούρας (επιμ.) Θεωρίες της πολιτικής και του κράτους, παράγραφοι 182-188, 257-258, 260-261, 268-269, 276-278. (διανεμήθηκε μέσω δήλωσης στη Γραμματεία υπάρχουν όμως και στην ιστοσελίδα του Τμήματος, στις Ανακοινώσεις, Εξεταστέα Ύλη, Πολιτική Θεωρία ΙΙΙ, ως Kant-Hegel).
(2) Το κείμενο του I.Kant, «Απάντηση στο ερώτημα: Τι είναι Διαφωτισμός;» (στο ηλεκτρονικό αναγνωστήριο του Τμήματος)
(3) Το κείμενο του I.Kant, «Περί του κοινού αποφθέγματος: Αυτό μπορεί να είναι ορθό στη θεωρία, αλλά δεν ισχύει στην πράξη» (στο ηλεκτρονικό αναγνωστήριο του Τμήματος με τίτλο Θεωρία και Πράξη)
(4) Το κείμενο του M.Weber, «Η πολιτική ως επάγγελμα» (στο ηλεκτρονικό αναγνωστήριο του Τμήματος).
(5) Αποσπάσματα από K.Marx –F.Engels, Η Γερμανική Ιδεολογία, σσ. 1-5, (στην ιστοσελίδα του Τμήματος, στις Ανακοινώσεις, Εξεταστέα Ύλη, Πολιτική Θεωρία ΙΙΙ, ως Marx).
(6) Ως εξεταστέα ύλη λογίζεται το σύνολο των παραδόσεων που πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια του εξαμήνου.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑