Archive | Απρίλιος 2012

Αναπλήρωση στο ΥΕΣ του κ. Γεωργαντά

Για το ΥΕΣ «Κράτος και Ρύθμιση» με τον κ. Ηλία Γεωργαντά θα πραγματοποιηθεί αναπλήρωση την Πέμπτη 3/05/2012 και ώρα 11:30-14:30 στην αίθουσα ΠΕ2.

Advertisements

Ο Σύλλογος Φοιτητών ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ την ΠΑΣΠ για απώλεια των βιβλίων των Πρακτικών του Συλλόγου!

Ο Σύλλογος Φοιτητών του  Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του  Πανεπιστημίου Κρήτης  ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΙ  την ΠΑΣΠ Πολιτικής Επιστήμης για απώλεια των βιβλίων των Πρακτικών του Συλλόγου Φοιτητών από το έτος ίδρυσης έως και το έτος 2008. Tέτοια έγγραφα δεν είναι δυνατόν να λείπουν από το Σύλλογο καθώς αποτελούν την ιστορία και την απόδειξη της ύπαρξής του. Τα βιβλία των Πρακτικών υπήρχαν στη κατοχή του γραμματέα του Συλλόγου, ο οποίος μέχρι το έτος 2008 προερχόταν από την παράταξη της ΠΑΣΠ. Μετά από επανειλλημένες εκλήσεις του Συλλόγου τα βιβλία αυτά δεν επεστράφησαν. Επίσης οι εκπρόσωποι της παράταξης αυτής ενημέρωσαν πως όχι απλά δεν μπορούν να τα επιστρέψουν αλλά και δεν γνωρίζουν το που βρίσκονται.

Σύλλογος Φοιτητών  
Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης

 

H Νεολαία σπάει τη σιωπή και μιλάει για την Ελλάδα της κρίσης Video

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία πριν τις εκλογές και στα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης ακούγονται συνέχεια οι φωνές των πολιτικών που υπόσχονται με τον ίδιο γνωστό τρόπο στον ελληνικό λαό για μια καλύτερη Ελλάδα μιας και στα λόγια τα πάνε καλά.

Υπάρχει όμως και μια άλλη φωνή,μια παθιασμένη φωνή, η οποία δυστυχώς πνίγεται απτα κεντρικά δελτία  ειδήσεων . Αυτή η φωνή, είναι η φωνή της νεολαίας μας .Μια φωνή γεμάτη προβληματισμούς, ανησυχίες,οργή, φόβους αλλά και ελπίδα και πάθος για μια καλύτερη Ελλάδα .
 Στο παρακάτω video που ακολουθεί , θα ακούσετε νέα παιδιά να δίνουν απαντήσεις στα σημαντικότερα προβλήματα που απασχολούν την Ελλάδα της κρίσης.
Τα άτομα αυτά που πήραν μέρος, είναι νέοι κυρίως αναποφάσιστοι καθώς επίσης και από διάφορους πολιτικούς χώρους . Το video περιέχει πλάνα από Αθήνα, Θεσσαλονίκη , Κρήτη και Βερολίνο .

6 Μύθοι Για Τις Φοιτητικές Εκλογές!

*Το άρθρο είναι από τον Γ. Πηλιούρα, φοιτητή Διεθνών και Ευρωπαϊκών σπουδών στο Πάντειο
 
Λίγος καιρός απομένει, μέχρι να στηθούν ξανά οι κάλπες των φοιτητικών εκλογών. Πριν κάποιες μέρες ξεκίνησε  και επίσημα η «προεκλογική περίοδος» στα πανεπιστήμια.  Η αποχή θα είναι μεγάλη και οι λόγοι πολλοί. Παρακάτω ακολουθούν 6 δικαιολογίες που συνήθως επικαλούνται οι φοιτητές και στις οποίες δίνεται απάντηση.
 
Πρώτος μύθος: Δεν υπάρχει λόγος να ψηφίσω στις φοιτητικές εκλογές, αφού δεν έχουν καμία σημασία και αποτελούν απλά καταμέτρηση των δυνάμεων των κομμάτων στα πανεπιστήμια.
 
Η παραπάνω άποψη υποδηλώνει απουσία ενημέρωσης από τον φοιτητή  για τον τρόπο λειτουργίας του πανεπιστημίου και άγνοια για τη δύναμη που έχει με την ψήφο του. Μέσω των φοιτητικών εκλογών εκλέγονται οι εκπρόσωποι των φοιτητών στο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου αλλά και οι εκπρόσωποι των φοιτητών στα όργανα διοίκησης του πανεπιστημίου. Ο φοιτητικός σύλλογος και οι εκπρόσωποι  των  φοιτητών μεσολαβούν στους καθηγητές και στα όργανα του πανεπιστημίου ώστε να προωθήσουν συλλογικά τα συμφέροντα των φοιτητών. Όπως γίνεται αντιληπτό σε αφορά άμεσα ποια άτομα θα σε εκπροσωπούν και θα αποφασίζουν για σένα.
 
Δεύτερος μύθος: Όταν δεν πηγαίνω να ψηφίσω, γυρίζω την πλάτη στο κατάντημα και στη βρωμιά του πολιτικού κατεστημένου των κομματικών παρατάξεων.
 
Είναι μια συχνή δικαιολογία που μπορεί να επικαλεστεί κάποιος για να επιχειρηματολογήσει υπέρ της δικής του αδιαφορίας. Κατακρίνει το σύστημα, τις σάπιες δομές του, το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου και συνδικαλισμού στα πανεπιστήμια και οδηγεί τους φοιτητές στην άρνηση και την αποχή. Αλήθεια, πόσο καθίσαμε να σκεφτούμε ότι με τη στάση αυτή όχι μόνο δεν βάλλουμε εναντίον του συστήματος, αλλά αντιθέτως το συντηρούμε και το τροφοδοτούμε ακόμη περισσότερο καθώς αφήνουμε ελεύθερο το πεδίο στους κομματικούς, τους τυφλούς υποστηρικτές μιας εν τέλει μειοψηφίας, να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς; Κρίνουμε λοιπόν το αποτέλεσμα με την πράξη αυτή και σχεδόν πάντα υπέρ του εκάστοτε νικητή.
 
Τρίτος μύθος: Και να πάω να ψηφίσω, δεν ξέρω τι θα ψηφίσω αφού όλοι είναι το ίδιο χάλια, δεν με εκφράζει κανείς.
 
Άλλη μια κλασική δικαιολογία που επικαλούνται οι φοιτητές όταν δεν ψηφίζουν. Είναι συνέχεια του προηγούμενου μύθου, με τη διαφορά ότι βάζει την καλή θέληση του φοιτητή να ψηφίσει, αλλά με απογοήτευση διαπιστώνει ότι δεν τον εκφράζει κανείς και δεν ψηφίζει κανέναν. Η απάντηση είναι απλή: Μίλησες με τους εκατοντάδες υποψηφίους; Απαίτησες να μάθεις το πρόγραμμα και τις θέσεις τους, τις προτάσεις και τα οράματά τους; Αν λοιπόν τα δικά σου οράματα είναι διαφορετικά, γιατί δεν κατεβαίνεις κι εσύ στις εκλογές μακριά από πολιτικά μαντριά, μέσω μιας ανεξάρτητης παράταξης;
 
Τέταρτος μύθος: Ό,τι και να ψηφίσω όλο οι ίδιοι βγαίνουν και δεν αλλάζει τίποτα. Άρα δεν πάω να ψηφίσω.
 
Αυτό κι αν είναι κακή δικαιολογία. Ας δώσω ένα αφελές παράδειγμα. Ξέρουμε όλοι ότι σίγουρα κάποια στιγμή θα πεθάνουμε. Παρόλα αυτά κάνουμε τόσες μα τόσες πράξεις, που δεν βγάζουν πουθενά αφού στο τέλος δεν θα πάρουμε τίποτα μαζί μας και θα πεθάνουμε. Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα παρατήσουμε τη ζωή, τον αγώνα, την δημιουργία, τα οράματα επειδή είμαστε σίγουροι ότι θα πεθάνουμε; Το ίδιο συμβαίνει και στις εκλογές. Η εκλογική δύναμη είναι συγκεκριμένη. Έχουμε σκεφτεί πόση διαφορά θα είχαν τα αποτελέσματα, αν οι φοιτητές ήταν περισσότερο συνειδητοποιημένοι, πολιτικά ώριμοι και μορφωμένοι, μα πάνω απ’ όλα ενεργοί; Και δεν εννοώ αλλαγή στη βάση των παρατάξεων. Η αλλαγή θα επέλθει στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υποψηφίων και των κριτηρίων επιλογής του υποψηφίου που θα ψηφίσουμε.
 
Πέμπτος μύθος: Δεν με νοιάζει ποιος θα βγει, το ίδιο μου κάνει. Κοιτάω τη δουλειά μου και δεν ασχολούμαι με τα πολιτικά γιατί είναι βρώμικα.
 
Μια δικαιολογία που με θυμώνει πολύ και δυστυχώς είναι ο βασικός λόγος που δεν πάει κάποιος φοιτητής να ψηφίσει, όσο και αν δεν το λέει ξεκάθαρα. Αν διαβάσουμε πίσω από τις λέξεις θα παρατηρήσουμε ότι ο φοιτητής στη συγκεκριμένη περίπτωση, παρουσιάζει την πολιτική ασθένεια των ημερών μας: τον σκληρό ατομικισμό και ωχαδερφισμό. Παρουσιάζει το ατομικό και ίδιον συμφέρον, ως το υπέρτατο αγαθό, με τον φοιτητή να δικαιολογείται λέγοντας: Να κάνω τη δουλειά μου, να περάσω καλά, να τελειώσω, να ρίξω μαύρη πέτρα πίσω μου και να μην ασχοληθώ ποτέ με σας.
 
Βλέπουμε όμως πόσο αδιέξοδη είναι αυτή η πράξη και σκέψη στην καθημερινότητά μας. Με τον καθένα να κοιτά το Εγώ του, την ατομική του ευμάρεια, αδιαφορώντας για το γενικό καλό. Όλα όμως, καλώς ή κακώς, μας επηρεάζουν. Και όταν αποφεύγεις μια μάχη, στο τέλος σίγουρα θα τη δώσεις για κάποιο προσωπικό θέμα που σε αφορά και σε επηρεάζει στη ζωή σου αλλά θα είναι αργά και το αποτέλεσμα θα έχει κριθεί. Πόσες φορές δεν είδαμε οι φοιτητές μετά από μακροχρόνιες καταλήψεις να πηγαίνουν μαζικά να ψηφίσουν, όχι την καλύτερη παράταξη, αλλά αυτή που τους εκφράζει το συμφέρον, στη προκειμένη περίπτωση την παράταξη που είναι κατά της κατάληψης. Ο Περικλής, στην αρχαία Αθήνα, έλεγε πως ο απολίτικος άνθρωπος είναι άχρηστος. Και όντως έτσι είναι με μια διαφοροποίηση: δεν είναι μόνο άχρηστος, είναι και επικίνδυνος. Γιατί μπροστά στο ατομικό συμφέρον είναι ικανός να πατήσει επί πτωμάτων, να γίνει ηθικός αυτουργός μιας ανείπωτης παρακμής στα ελληνικά πανεπιστήμια και να συνεχίζει να παραμένει βουβός, κοιτάζοντας να σώσει το τομάρι του.
Και τι θα γίνει; Θα βγάλω εγώ το φίδι απ’ την τρύπα; Το θέμα δεν είναι ποιος θα το κάνει, αλλά το ποιος θα το προσπαθήσει. Και σ’ αυτή την προσπάθεια είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε όλοι αλληλέγγυοι, ο καθένας απ’ το δικό του μετερίζι, προκειμένου να κάνουμε ένα βήμα μπροστά σαν οικογένεια, σαν πανεπιστημιακή κοινότητα, σαν κοινωνία, σαν πατρίδα.
 
Έκτος μύθος: Δεν χρειάζεται να αλλάξει τίποτα. Καλά είμαστε και έτσι.
 
Υποκριτικός και ψευδής. Η απάντηση έρχεται αυθόρμητα: Βγάλε τότε το σκασμό και μην ξανατολμήσεις να κάνεις κριτική για τίποτα. Γιατί το πρόβλημα στην πραγματικότητα δεν είναι οι άλλοι. Είσαι ΕΣΥ!
 
 

Η επίσημη προεκλογική αφίσα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΑΕΙ

Στις 16 Μαΐου αποδεικνύουμε γιατί είμαστε οι εκφραστές της γενιάς που θα τα αλλάξει όλα. Πάμε κόντρα στο ρεύμα της μιζέριας και του λαϊκισμού, ξανακάνουμε τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ πρώτη δύναμη στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, για 26η συνεχόμενη χρονιά.

Σχετικά με το ΥΕΣ «Σύνταγμα και Διοίκηση»

Σας ενημερώνουμε ότι το ΥΕΣ της κ. Μαυρομούστακου «Σύνταγμα και Διοίκηση»  ΔΕΝ θα πραγματοποιηθεί την την Τετάρτη που μας έρχεται όπως είναι προγραμματισμένο .

Σχετικά με το ΥΕΣ «Πανεπιστήμιο και Εξουσία»

Σας ενημερώνουμε ότι το ΥΕΣ του κ. Γκίουρα «Πανεπιστήμιο και Εξουσία» ΔΕΝ  θα πραγματοποιηθεί την εβδομάδα που μας έρχεται όπως είναι προγραμματισμένο για Τετάρτη 2/5/2012 στις 17:30-20:30.

Αιχμές πρυτάνεων κατά της Α. Διαμαντοπούλου

Το μέτωπο μεταξύ πρυτανείας των πανεπιστημίων και Άννας Διαμαντοπούλου καλά κρατεί. Αφορμή αυτή τη φορά οι δηλώσεις της πρώην υπουργού Παιδείας σχετικά με τον Νόμο-Πλαίσιο σε τηλεοπτική εκπομπή:

«Η μεγαλύτερη νίκη του νόμου είναι το γενικό ξεσήκωμα και το μήνυμα που δόθηκε από την ελληνική κοινωνία ότι κανείς υπουργός δεν μπορεί αν κάνει το χατίρι των πρυτάνεων, οι οποίοι με θράσος 1000 πιθήκων, ακόμα και σήμερα, λένε ότι αυτός ο νόμος που ψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία, δεν θα τον εφαρμόσουν…».

Η απάντηση της άλλης πλευράς ήταν -όπως φαντάζεστε- αιχμηρότατη:

«Σχετικά με την πρόσφατη δημόσια αναφορά της κυρίας Άννας Διαμαντοπούλου (κατά τη διάρκεια εκπομπής του τηλεοπτικού καναλιού ΣΚΑΪ, με τον κ. Ευαγγελάτο, 24/4/2012) στους πρυτάνεις των ελληνικών ΑΕΙ, οι οποίοι παρομοιάζονται με πιθήκους, έχουμε να δηλώσουμε ότι ελάχιστους πλέον ξενίζει η συμπεριφορά της. Λόγω της προεκλογικής περιόδου, οι ύβρεις γίνονται παραληρηματικές. Στην αριστοκρατικού τύπου αλαζονεία απλά ήρθε να προστεθεί η αγένεια ως δήθεν ευφυολογία», σημειώνουν οι πρυτάνεις στην ανακοίνωσή τους συμπληρώνοντας:

«Η ελληνική κοινωνία γνωρίζει πολύ καλά ότι κατανάλωσε όλη την ενέργειά της στο υπουργείο Παιδείας μόνον στην πολύ επιτυχημένη πράγματι επικοινωνιακή της στρατηγική, επιδεικνύοντας παράλληλα απόλυτη αδιαφορία τόσο για τη συστηματική καταστροφή των ελληνικών Πανεπιστημίων όσο και για τις πολλαπλές δυνατότητες στήριξης της ανάπτυξης της χώρας μέσω του διεθνώς αναγνωρισμένου έργου των Ελλήνων πανεπιστημιακών. Η κυρία Διαμαντοπούλου, η οποία διακρίθηκε ιδιαίτερα ως υπουργός στην κατεδάφιση όλων των βαθμίδων της Εκπαίδευσης, δεν εννοεί ακόμη και σήμερα να εγκαταλείψει την ιδέα ότι είναι ο Άτλαντας που κουβαλάει στους ώμους της την ελληνική Παιδεία. Να είναι βέβαιη ότι ο χώρος της Παιδείας αισθάνεται πολύ καλύτερα χωρίς αυτήν».

Ανακοίνωση για το μάθημα «Οικονομική Ανάλυση ΙΙ»

Η ∆ΙΑΛΕΞΗ ΤΗΣ ∆ΕΥΤΕΡΑΣ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012 ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 2 ΜΑΙΟΥ 2012, 11:30-14:30 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΕ